الباب الثامن و العشر [ ون ] فى ذم التكبّر و التجبّر و الافتخار الآيات ( 1 ) أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ ، فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ . ترجمه : آيا « 1 » نه در دوزخ است جاى متكبران ؟ ! بد مقام گاهى كه متكبران را باشد ! ( 2 ) كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ . وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ . ترجمه : همچنين خداى مهر برنهد بر دل هر متكبر گردنكش . خايب باشد هر جبارى ستيزه كش . ( 3 ) إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ ، إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ . ترجمه : نيست در سينه‌هاى ايشان الا بزرگى كه به آن « 2 » نرسند ، خدا گردنكشان را دوست ندارد . الاخبار ( 4 ) قال اللّه تعالى : الكبرياء ردائى ، و العظمة ازارى ، فمن نازعنى بواحد منهما القيته فى النّار . ترجمه : خدا ميگويد : بزرگوارى رداى من است ، و عظمت ازار من است ، هر كه با من درين دو از يكى منازعت كند او را در دوزخ افكنم .

--> ( 1 ) - اصل : اى . ( 2 ) - اصل : بايشان .